Ένα παραμύθι για καληνύχτα!


Αγαπώ το διάβασμα. Αγαπώ τα λογοτεχνικά βιβλία. Μικρή τρελαινόμουν για παραμύθια, έπλαθα στο κεφάλι μου απίστευτες ιστορίες. Με το που άνοιξε η παιδική βιβλιοθήκη στο χωριό μου πήγαινα και στην κυριολεξία "ρουφούσα" βιβλία. Κάθε εβδομάδα, πριν κοιμηθώ και ειδικά το καλοκαίρι στο περίπτερο του μπαμπά μου διάβαζα μανιωδώς.



To μικρό μου φασόλι αγαπάει και αυτό τα βιβλία. Ποτέ δεν το πίεσα, αλλά το ενδιαφέρον του ήταν φανερό από τα πρώτα βιβλία που του αγόρασα. Μέχρι σήμερα έχουμε διαβάσει πάρα πολλά. Το βιβλίο είναι καθημερινή συνήθεια και ειδικότερα λίγο πριν κλείσει τα 2 μαζί με το βραδυνό θηλασμό, η ανάγνωση ενός και δύο και τριών βιβλίων είναι αυτονόητη.

Ξεκινήσαμε από μικρά, απλά εικονογραφημένα για να φτάσουμε σήμερα που διαβάζουμε βιβλία μεγάλα, με ιστορίες απίστευτες που πολλές φορές με κάνουν και εμένα να ξεκαρδίζομαι στα γέλια ή να δακρύζω από συγκίνηση. Τα περισσότερα που διαβάζουμε απευθύνονται σε μεγαλύτερες ηλικίες, οπότε φροντίζω αυτά που περιέχουν περίεργο λεξιλόγιο να το απλοποιώ κατά τη διάρξεια της αφήγησης (ακόμα απειλεί ο φασόλι ότι θα με" πνίξει" ύστερα από την ιστορίας της "Φουφήχτρας" που του διάβασε ο μπαμπάς του). Επίσης, επιλέγω βιβλία με λίγο πιο δύσκολο νόημα-καλή και η έτοιμη τροφή αλλά ένας προβληματισμός στα μικρά κεφαλάκια είναι καλύτερος-. Φυσικά, έχουμε ξορκίσει τους "κακούς" λύκους και τους μπαμπούλες τους έχουμε κάνει φίλους.

Διαβάζοντας βιβλία με το φασόλι μου παρατήρησα κάποια πράγματα που θα ήθελα να τα μοιραστώ.

*Τα παιδιά στην κυριολεξία τα ρουφάνε και έχουν απίστευτη μνήμη, σχεδόν τα θυμούνται αυτολεξεί.
*Τα βιβλία με ομοιοκαταληξία είναι τα αγαπημένα τους. Αν διαβάσετε αρκετά θα δείτε ότι σε λίγο  καιρό θα φτιάχνουν προτάσεις με ομοιοκαταληξία.
*Βιβλία που περιέχουν μια πιο αφαιρετική εικογράφηση δεν τα αφήνουν πάντα αδιάφορα.
*Αφήστε το παιδί να επιλέξει το βιβλίο που θα διαβάσετε, εκτός από το "ο Γκουντουνοφάγος παθαίνει αμνησία" του Τριβιζά, το οποίο έχετε διαβάσει πάνω από 30 φορές μέσα σε 15 ημέρες.
*Διαβάστε ξανά ένα βιβλίο μετά από 4 με 5 μήνες, θα εκπλαγείτε με τις αντιδράσεις του παιδιού.
*Σε ένα άσχετο πρωινό το μικρό θα σας "πετάξει" τρελές ατάκες από βιβλία που είχατε διαβάσει ένα μήνα πριν.
*Η ανάπτυξη του λόγου ενός παιδιού μέσα από βιβλία είναι εντυπωσιακή!
*Αφήστε στην άκρη τις κλασσικές ιστορίες πινόκιο, ο λύκος με τα 7 κατσικάκια κλπ. Αυτή τη στιγμή η παιδική βιβλιογραφία έχει να σας προσφέρει βιβλία διαμάντια.

Πάμε τώρα στα βιβλία που θα επιστρέψουμε αύριο στην παιδική δανειστική βιβλιοθήκη:

Ο σπόρος της ειρήνης- Σκαθάρια και Σκαραβαίοι βρίσκονται σε σύρραξη με αιτία ένα κουκούτσι. Γλυκιά ιστορία η οποία μιλάει για τον πόλεμο, την ειρήνη και πως μπορούμε αν και διαφορετικοί να ζήσουμε αρμονικά.

Η Ντενεκεδούπολη. Βιβλίο σταθμός, το οποίο γράφτηκε το 1977! Σε μια κοινωνία όπου τα ντενεκεδάκια ζούνε ήρεμα και αρμονικά, έρχεται ο Λαδένιος ένας ντενεκές που καταφέρνει να τα δυναστεύσει. Ιστορία γεμάτη αλληγορίες, που μιλάει για τον δυνατό και τον αδύνατο, για τη συνεργασία και το σεβασμό.

Το κόκκινο κορδόνι. Ένα κορίτσι που δεν έχει τίποτα παρά μόνο ένα κόκκινο κορδόνι και ένα βασιλόπουλο εγωκεντρικό, θυμωμένο, που τα θέλει όλα δικά του. Γλυκό, συγκινητικό, μιλάει για συναισθήματα, για θυμό για απώλεια, για μεταμέλεια και ευτυχία.

Η νύχτα της μπανανόφλουδας. Νομίζω το καλύτερο της σειρά τους Τριβιζά "Παραμύθια Ντορεμύθια". Καταπληκτική ιστορία που σου προκαλεί αγωνία, γραμμένη με ομοιοκαταληξία. Βιβλίο γεμάτο με εκατοντάδες ομαδοποιημένες λέξεις, το διαβάζουμε δεύτερη φορά και πολλές φορές σκάμε στα γέλια. Αξίζει να το έχετε στην βιβλιοθήκη σας ή να το δωρήσετε σε κάποιο παιδάκι.
Για πείτε εσείς διαβάζατε παραμυθία όταν ήσαστε μικρά;

0 σχόλια :